Kalabalığın içindeki herkesin bir hikayesi var.

İndirim tabii. Hediyeler hiç işime yaramıyor, evde zaten bir çekmece dolusu var.

Hemen iptal ederim. Aidatsız kart veren bir sürü banka var.

Arabam yok, şimdilik almayı da düşünmüyorum. Toplu taşıma bana yetiyor.

Geçerim herhalde. Ay sonu hep internetim bitiyor, numara taşımak da artık çok kolay.

Hediye işime yarayacak bir şeyse hediye derim. Değilse indirim daha mantıklı.

Önce arayıp sildirmeye çalışırım ama artık harcama sözü istiyorlar. Olmazsa iptal ederim.

Fiyatlar biraz düşerse neden olmasın. Sitenin otoparkında şarj yeri var.

Önce çekim gücüne bakarım. Evde ve işte çekmiyorsa iki katı da işe yaramaz.

İndirim olsun. Hediyeyi zaten kızım kapıyor, bana bir şey kalmıyor.

Kartı eşim de kullanıyor, önce ona sorarım. Ama 3.000 TL çok para.

Şarj edecek yer olmadan almam. Apartmanın otoparkında priz bile yok.

Bütün aile aynı yerdeyiz, tek başıma geçmem.

İndirim. Ama gerçek indirim olsun, önce fiyatı şişirip sonra düşürmesinler.

Mil ve puanlar bu parayı karşılıyorsa tutarım, karşılamıyorsa kapatırım.

Büyük ihtimalle evet. Bakım masrafının az olması hoşuma gidiyor.

Geçerim. Taahhüdüm zaten bitmek üzere.

Çocuklara bir şey hediye ediyorlarsa hediyeyi seçerim, onlar çok seviniyor.

Bankayı arar, aidatı düşürmelerini isterim. Taksit için o karta ihtiyacım var.

Uzun yolda şarj derdi olur, çocuklarla riske giremem.

Çocukların hattı da bizde, hepsini taşımak uğraştırır. Büyük ihtimalle kalırım.

İndirim. Hediye dediğin sonunda bir köşede kalıyor.

Kapatırım. Ben zaten çoğu zaman nakit kullanıyorum.

Dükkana mal taşıyorum, bana dizel lazım.

Yıllardır aynı yerdeyim, bir sorun yoksa değiştirmem.